Dla porównania na rysunku zaznaczono także częstości fal akustycznych, czyli nie będących falami elektromagnetycznymi, słyszanych przez ludzkie ucho (A)

Własności promieniowania

Promieniowanie elektromagnetyczne rozchodząc się objawia swe własności falowe zachowując się jak każda fala, ulega interferencji, dyfrakcji, spełnia prawo odbicia i załamania.

Rozchodzenie się fali w ośrodkach silnie zależy od ośrodków oraz częstotliwości fali. Fala rozchodząc się w ośrodku pobudza do drgań cząsteczki, atomy i elektrony zawarte w ośrodku, które są źródłami fal wtórnych, zmieniając w stosunku do próżni warunki rozchodzenia się fali. Powstawanie i pochłanianie promieniowania elektromagnetycznego wiąże się ze zmianą ruchu ładunku elektrycznego.

Własności promieniowania elektromagnetycznego silnie zależą od długości fali (częstotliwości promieniowania) i dlatego dokonano podziału promieniowania elektromagnetycznego ze względu na jego częstotliwość.

Ultrafiolet (UV, promieniowanie ultrafioletowe, promienie pozafioletowe) to promieniowanie elektromagnetyczne o długości fali krótszej niż światło widzialne i dłuższej niż promieniowanie rentgenowskie (ang. X-rays). Oznacza to zakres długości od 10 nm do 380 nm.
Słowo "ultrafiolet" oznacza "powyżej fioletu" i utworzone jest z łacińskiego słowa "ultra" - ponad i słowa "fiolet" oznaczającego barwę o najmniejszej długości fali w świetle widzialnym. Dawniej było nazywane promieniowaniem "pozafiołkowym".

Zakresy promieniowania ultrafioletowego

Wyróżnia się dwa schematy podziału promieniowania ultrafioletowego na zakresy:

Słońce i atmosfera Ziemi

Słońce emituje ultrafiolet w zakresie UV-A oraz UV-B, ale ziemska atmosfera pochłania część tego promieniowania w warstwie ozonowej. W efekcie 99% ultrafioletu, który dociera do powierzchni, to UV-A.

Zastosowania

Lampa kwarcowa emituje promieniowanie ultrafioletowe, które wykorzystuje się w solarium do sztucznego opalania.

Można go wykorzystać do analizy zabezpieczonych przed podrobieniem banknotów albo w oględzinach miejsca zbrodni.

Czy wiesz, że...
niektóre owady, np. pszczoły widzą promieniowanie ultrafioletowe?
Również wiele kwiatów ma specjalne barwniki, które reagują na ultrafiolet.

Wpływ promieniowania ultrafioletowego na zdrowie

Ultrafiolet jest niezbędny do wytwarzania naturalnej formy witaminy D₁ (kalcyferol), a tym samym utrzymania odpowiedniego poziomu jonów wapnia w organizmie.

Skutki niedoboru odpowiednich ilości promieni ultrafioletowych UV-B na nasz organizm to awitaminoza: krzywica u dzieci i młodzieży, rozmiękczenie kości (osteomalacja występuję szczególnie w krajach, gdzie kobiety sa ściśle okryte szatami - muzułmanki oraz w Indiach) i osteoporoza u dorosłych, złamania, skrzywienia i zwyrodnienia układu kostnego, zniekształcenie sylwetki, złe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego, zapalenie spojówek, stany zapalne skóry, osłabienie organizmu i zmniejszenie odporności, pogorszenie słuchu, osłabienie i wypadanie zębów, zwiększenie się ryzyka powstawania komórek nowotworowych. Więcej >>

Słońce czy lampy solarne, to źródła potencjalnie szkodliwego (choć w niewielkich ilościach niezbędnego do prawidłowego metabolizmu witaminy D) promieniowania ultrafioletowego (UV). Promieniowanie UV-A jest mniej szkodliwe niż inne zakresy. Stosowany w nadmiarze uszkadza włókna kolagenowe w skórze, co przyspiesza procesy starzenia. Dzieli się ono m.in. na:
- promienie typu A (UVA, promieniowanie tzw. długie, o większym zakresie fal, uszkadzają włókna elastyczne i kolagenowe, niszczą naczynia włosowate i wywołują zaburzenia ukrwienia skóry)
- typu B (fale krótsze, wywołują opaleniznę czerwoną – rumień, to one odgrywają decydującą rolę w powstawaniu zmian nowotworowych skóry).
UV-B jest niebezpieczne dla oka i może powodować zaćmę. Długa ekspozycja na działanie UV-B ma związek ze zwiększoną częstością występowania nowotworu złośliwego skóry - czerniaka. Promieniowanie prowadzi do uszkodzenia łańcuchów DNA. W komórkach dochodzi do szeregu mutacji. Jeżeli człowiek posiada odpowiednie dziedziczne predyspozycje, może to spowodować powstanie zmiany rakowej.

Autodestrukcja pośrednia
„Jestem uzależniona od solarium od roku. Chodzę tam co 2 lub 3 dni na 3 razy mocniejsze lampy od zwykłych, i zawsze biorę 15 minut, na dodatek używam świetnego, megabrązującego przyspieszacza opalania i jestem naprawdę jak Mulatka, jak Doda albo Paris Hilton – pisze na forum 19-letnia Ola. – To szkodzi, wiem. Ale nie przejmuję się, bo wyglądam ekstra, a za 10 lat jak będzie ze mną źle, to mogę sobie zrobić operację plastyczną.”

Bez szans na odpoczynek
„Mam tylko 18 lat, ale już zauważyłem skutki codziennego biegania do solarium na sesje po 20-25 minut – pisze Piotrek. – Uwielbiam skórę mocno opaloną, ale coraz częściej zaczynam myśleć o tym, że robię źle. Zaczęło się od tego, że po «wyrobieniu» 2 godzin w ciągu tygodnia na mojej skórze pojawiły się plamy kolorytowe... Wygląda to ohydnie i nieestetycznie. Nie schodzą. Dermatolog mało z krzesła nie spadł, kiedy zobaczył moją cerę” – zwierza się nastolatek.

Tanoreksja, jak każde uzależnienie, zaczyna się niepostrzeżenie. Ot, dana osoba odczuwa potrzebę częstszego przebywania na słońcu. Dziewczyna czy chłopak chce się opalić, by wyglądać atrakcyjnie, szczupło, albo dzięki promieniom słonecznym pozbyć się trądziku. Ale w pewnym momencie osobie tej nie sposób wytłumaczyć, że jest już wystarczająco opalona. Ona wciąż ma uczucie, że jest blada, czyli w jej rozumieniu – mało atrakcyjna. Gdy przychodzi jesień i nie można już opalać się w naturalny sposób, zaczyna korzystać z solarium. Najpierw raz w tygodniu, potem dwa razy. Z czasem wizyty są coraz częstsze, a poszczególne sesje trwają coraz dłużej. Zaczyna działać samonakręcający się mechanizm: dana osoba chce, aby jej ciało zawsze było opalone, tymczasem ciało opala się coraz trudniej. W pewnym momencie tanorektyk nie potrafi już przestać. Opala się rzekomo dla zdrowia i urody, tymczasem po kolejnych sesjach nasłoneczniania jego skóra staje się przesuszona, wyraźnie grubsza, niedelikatna, często się łuszczy.

Beta Caroten chroni przed negatywnymi skutkami opalania. Beta karoten bierze udział w kontroli podziałów komórkowych. Występowaniu nowotworów skóry i uszkodzeniom układu odpornościowego Twojego organizmu, sprzyjają promienie słoneczne o niebezpiecznej długości fali. Beta karoten potrafi pochłonąć szkodliwe fale promieni słonecznych co ważne jest tak dla człowieka jak i dla roślin. Trwające dziewiętnaście lat badania przeprowadzone na ok. 3000 mężczyzn w średnim wieku dowiodły, że beta karoten może uchronić palaczy przed wystąpieniem raka płuc. Skuteczne były już dawki 10.000 IU dziennie beta karotenu. Więcej>>

Widmo optyczne liniowe ma postać jasnych, barwnych prążków na ciemnym tle lub ciemnych prążków na tle widma ciągłego. Na podstawie analizy widma optycznego można prowadzić analizę obecności - detekcję występowania pierwiastków chemicznych, a także wielu związków chemicznych oraz mikroustrojów w organizmie człowieka, gdyż posiadają one charakterystyczne linie lub obszary absorpcji w widmach optycznych.

Analizowaniem tego rodzaju widm zajmuje się nauka zwana spektroskopią. Spektroskopia – nauka o powstawaniu i interpretacji widm powstających w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu widm. Łącząc różne rodzaje promieniowania z różnymi sposobami jego oddziaływania z badaną próbką otrzymuje się rozmaite techniki spektroskopowe. Np. różne techniki spektroskopowe dają możliwość uzyskania różnych informacji o badanej substancji – od jej składu atomowego, przez jej budowę chemiczną, aż po strukturę jej powierzchni.
Techniki spektroskopowe stosuje się masowo w chemii, fizyce, biochemii i medycynie ( badanie obecności toskycznych związków i mikroorganizmów oraz pasożytów w ciele człowieka lub zwierząt) oraz w astronomii i w wielu przemysłach.

WIDMO BIORADIACJI wg. dr biochemii R. H. Clark
fragmenty książki "Kuracja życia"

"Wiem już, że każda żywa istota zaznacza swoją obecność wysyłaniem sygnałów - podobnie jak stacja radiowa, słońce lub gwiazdy. Zjawisko to nazwałam bioradiacją.
Możliwe, że jest to ta sama energia, która azjatycka medycyna określa mianem chi ?
Może jest to energia biegnąca wzdłuż meridianów, odkryta wieli temu przez azjatyckich lekarzy?
Może chodzi o energie która potrafią ujarzmiać duchowi i uzdrawiacze i mistrzowie religijni rejki, a może o jej formę postrzeganą w medium - formę która wywołuje zjawiska okultystyczne?
A może też nie ma ona nic wspólnego z żądną z wymieniowych energii?
....
Nie znam natury bioradiacji, tylko jej częstotliwość, która została określona i wychwycona w sposób umożliwiający pomiary.
Jej zakres ( 1 520 000-9 460 000 Hz) leży w paśmie emisji nadajników radiowych.

Cała materia ożywiona emituje charakterystyczne zakresy częstotliwości tzw. pasma.
Im prymitywniejszy jest organizm ( grzyb, bakteria, robak czy wirus) - tym węższe jest jego pasmo emisji.

Co to jest bioradiacja?

Już od 1963 r. są prowadzone badania nad zjawiskiem bioradiacji. Jest to promieniowanie fal o określonej częstotliwości emitowanej przez wszystkie żywe istoty w tym drobnoustroje.

Stwierdzono, że każda żywa istota emituje fale o charakterystycznej częstotliwości. Im bardziej złożony organizm tym pasmo emisji jest wyższe i szersze.

To odkrycie spowodowało że można wyróżnić dokładną częstotliwość dla każdej bakterii czy tez pasożyta.

W roku 1989 nastąpił przełom w badaniach, który udowodnił, że przesunięty dodatnio niesymetrycznie sygnał względem polaryzacji zasilania zabija wszystkie bakterie, wirusy i pasożyty jednocześnie w ciągu 7 minut.

Twórcą tej metody jest dr Hulda Regehr Clark dyplomowany biolog, która to w 1958 r. uzyskała stopień doktora fizjologii. Udostępniła swoja metodę światu i opisała ją w książce pt; „Kuracja życia”

Bioradiacja stała się inspiracją dla australijskiego naukowca, który odkrył bakterię wywołującą wrzody i raka żołądka zwana popularnie helicobacter pylori.
Dalsze badania potwierdziły, iż za każdą chorobę jest odpowiedzialna bakteria, wirus, pasożyt lub grzyb.

Tę tezę po raz pierwszy rozpropagował Louis Pasteur, a w 1929 A. Fleming opracował pierwszy antybiotyk – penicylinę.

Dr Clark wraz ze swoim zespołem badawczym jako pierwsza na świecie odkryła i udowodniła, że wirusy, bakterie, pasożyty i pleśnie można równie skutecznie zwalczać przy pomocy prądu elektrycznego o specyficznych parametrach.

WYKRYWACZ BAKTERII - MICHAŁ RÓŻYCZKA

Wiedza i Życie nr 3/1999

Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 3/1999

Jak wykryć bakterie szybko, prosto i tanio? "Bioprocesor" skonstruowany przez brytyjskich naukowców (University of Wales) pozwala wykrywać, klasyfikować oceniać ilościowo bakterie dzięki poddaniu ich działaniu prądu elektrycznego (wytwarza je sieć miniaturowych elektrod stukrotnie cieńszych niż ludzki włos).

Urządzenie wielkości karty kredytowej wykrywa chorobotwórcze drobnoustroje zarówno we krwi, jak i moczu czy stolcu, i to w ciągu minut, a nie dni, jak przy zastosowaniu tradycyjnych metod. Szczególnie ważne jest to, że badanie można wykonać z dala od dobrze wyposażonych ośrodków diagnostycznych, bo przecież dopiero dokładne poznanie przyczyny zakażenia umożliwia skuteczne leczenie.

Diagnostyka medyczna nie jest zresztą jedynym możliwym zastosowaniem bioprocesora. Pozwala on też badać wodę na obecność chorobotwórczych bakterii oraz pasożytów i w ten sposób także ratować ludzkie życie. Prace prowadzące do skonstruowania urządzenia sfinansowało (1.5 mln funtów) brytyjskie ministerstwo Handlu i Przemysłu.

"London Press Service", 72/1998

Fot. London Press Service