|
CZY BEZ
TLENU:
bezwzględne beztlenowce - rosną tylko w nieobecności
tlenu, czerpią energię drogą beztlenową;
względne beztlenowce - rosną w niskich stężeniach
tlenu atmosferycznego, czerpią energię także drogą oddychania
beztlenowego.
W tej grupie jest najwięcej bakterii chorobotwórczych.
INNY PODZIAŁ:
bakterie cudzożywne - żyją jako roztocza lub pasożyty
czerpiące gotowe związki organiczne z innych organizmów.
bakterie samożywne - zdolne do przyswajania dwutlenku
węgla albo w procesie fotosyntezy, albo w procesie
chemosyntezy.
Wśród bakterii samożywnych, przyswajających dwutlenek
węgla w procesie chemosyntezy są:
bakterie siarkowe - utleniają związki zawierające siarkę
bakterie nitryfikacyjne - utleniają związki zawierające
azot
bakterie żelazowe - utleniają związki zawierające żelazo
bakterie wodorowe - utleniają wodór.
(Podział ze względu na uzyskiwanie
energii z przeprowadzanych przez siebie procesów utleniania związków
nieorganicznych.)
ZE
WZGLĘDU NA TEMPERATURĘ, w której bakterie utrzymują
żywotność, dzielimy je na:
bakterie psychrofilne - giną poniżej temperatury: 0°
Celsjusza i powyżej: 30° Celsjusza, najlepiej rozwijają się w
temperaturze: 15° Celsjusza.
bakterie mezofilne - giną poniżej temperatury: 10°
Celsjusza i powyżej: 45° Celsjusza, najlepiej rozwijają się w
temperaturze: 30-37° Celsjusza.
W tej grupie znajdują się bakterie chorobotwórcze, dla
których optymalna jest temperatura ciała ludzkiego.
bakterie termofilne - giną poniżej temperatury: 40°
Celsjusza i powyżej: 70° Celsjusza, najlepiej rozwijają się w
temperaturze: 52° Celsjusza.
Bakterie te żyją w gorących źródłach siarkowych, żelazowych oraz
w gorących ściekach.
PODZIAŁ
ZE WZGLĘDU NA FUNKCJE:
pożyteczne bakterie fermentacyjne (fermentacja mlekowa,
octowa)
i bakterie chorobotwórcze (prątki gruźlicy, pałeczki duru
brzusznego i czerwonki, przecinkowce cholery,
maczugowce błonicy, paciorkowce i gronkowce wywołujące
schorzenia ropne).
Komórka
bakterii otoczona jest błoną cytoplazmatyczną, a także
(poza Mycoplasmatales) ścianą komórkową i niekiedy otoczką
śluzową. Narządem ruchu bakterii są rzęski bakteryjne. W
cytoplazmie mieszczą się rybosomy, mezosomy
(zawierające
enzymy i spełniające rolę mitochondriów), substancje
zapasowe oraz - u bakterii samożywnych - ziarna
chromatoforowe, zawierające barwniki.
Bakteria nie ma
wyodrębnionego jądra. Jego odpowiednikiem jest nukleoid nie
oddzielony błoną od reszty cytoplazmy, a zawierający
genofor (chromosom bakteryjny) zbudowany z DNA w formie
zamkniętego pierścienia. W
komórkach wielu gatunków bakterii oprócz genoforu występują
także znacznie mniejsze od niego cząsteczki DNA zwane plazmidami.
Bakterie rozmnażają się przez podział
komórki, poprzedzony replikacją genoforu.
Bakterie po raz pierwszy dostrzegł - w skonstruowanym
przez siebie mikroskopie (1686-1687) - A. Leeuwenhoek,
który je opisał. Natomiast nazwę nadał im Ch. G. Ehrenberg w 1838r.,
ale dokładne prace nad funkcjami życiowymi bakterii rozpoczęły się
dopiero od czasów L. Pasteura (1822-1895). Dokładne poznanie
struktury i genetyki bakterii stało się możliwe dzięki
skonstruowaniu mikroskopu elektronowego oraz zastosowaniu metod
biochemicznych.
Bakterie mają ogromne znaczenie biologiczne jako jeden z
głównych czynników utrzymujących krążenie materii w przyrodzie i
oddziałujących na właściwości gleby.
Badania wykazały, że choroby serca i raka mają ścisły
związek z infekcjami szpitalnymi, w których biorą udział
nanobakterie. Badania wykazały, że towarzyszące wielu
chorobom niebezpieczne zwapnienie tkanek jest powodowane
przez nanobakterie i że te szkody można łatwo cofnąć za
pomocą prostych terapii. Miliony poważnie chorych
ludzi nie zdaje sobie sprawy, że skutki choroby sercowej
są w pełni odwracalne przy pomocy np.
chelacji.
Należy sięgnąć głęboko do przyczyny
choroby -
oczyszczać
organizm z pasożytów i pilnie przywracać
niezbędną dla zdrowia - prawidłową mikroflorę. |
